|
|
 |
 |
|
|
१२ शान्तिपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
12.30. अध्यायः 030
Mahabharata - Shanti Parva - Chapter Topics
नारदेन युधिष्ठिरंप्रति सुवर्णष्ठीविचरितवर्णनम्॥ 1॥

Mahabharata - Shanti Parva - Chapter Text
वैशम्पायन उवाच। 12-30-0x(5393)(65940)
ततो राजा पाण्डुसुतो नारदं प्रत्यभाषत।
भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि सुवर्णष्ठीविसंभवम्॥ 12-30-1(65941)
एवमुक्तस्तु स मुनिर्धर्मराजेन नारदः।
आचचक्षे यथावृत्तं सुवर्णष्ठीविनं प्रति॥ 12-30-2(65942)
नारद उवाच। 12-30-3x(5394)
एवमेतन्महाबाहो यथाऽयं केशवोऽब्रवीत्।
कार्यस्यास्य तु यच्छेषं तत्ते वक्ष्यामि पृच्छतः॥ 12-30-3(65943)
अहं च पर्वतश्चैव स्वस्रीयो मे महाप्नुनिः।
वस्तुकामावभिगतौ सृञ्जयं जयतां वरम्॥ 12-30-4(65944)
तत्रावां पूजितौ तेन विधिदृष्टेन कर्मणा।
सर्वकामैः सुविहितौ निवसावोऽस्य वेश्मनि॥ 12-30-5(65945)
व्यतिक्रान्तासु वर्षासु समये गमनस्य च।
पर्वतो मामुवाचेदं काले वचनमर्थवत्॥ 12-30-6(65946)
आवामस्य नरेन्द्रस्य गृहे परमपूजितौ।
उषितौ समये ब्रह्मंस्तद्विचिन्तय सांप्रतम्॥ 12-30-7(65947)
ततोऽहमब्रुवं राजन्पर्वतं सुभदर्शनम्।
सर्वमेतत्त्वयि विभो भागिनेयोपपद्यते॥ 12-30-8(65948)
वरेण च्छन्द्यतां राजा लभतां यद्यदिच्छति।
आवयोस्तपसा सिद्धिं प्राप्नोतु यदि मन्यसे॥ 12-30-9(65949)
तत आहूय राजानं सृञ्जयं जयतां वरम्।
पर्वतोऽनुमतो वाक्यमुवाच कुरुपुङ्गव॥ 12-30-10(65950)
प्रीतौ स्वो नृप सत्कारैर्भवदार्जवसंभृतैः।
आवाभ्यामभ्यनुज्ञातो वरं नृवर चिन्तय॥ 12-30-11(65951)
देवानामविहिंसायां न भवेन्मानुषे क्षमम्।
तद्गृहाण महाराज पूजार्हो नौ मतो भवान्॥ 12-30-12(65952)
सृञ्जय उवाच। 12-30-13x(5395)
प्रीतौ भवन्तौ यदि मे कृतमेतावता मम।
एष एव परो लाभो निर्वृत्तो मे महाफलः॥ 12-30-13(65953)
तमेवंवादिनं भूयः पर्वतः प्रत्यभाषत।
शृणु राजन्सुसंकल्पं यत्ते हृदि चिरं स्थितम्॥ 12-30-14(65954)
अभीप्ससि सुतं वीरं वीर्यवन्तं दृढव्रतम्।
आयुष्मतं महाभागं देवराजसमद्युतिम्॥ 12-30-15(65955)
भविष्यत्येष ते कामो न त्वायुष्मान्भविष्यति।
देवराजाभिभूत्यर्थं संकल्पो ह्ये ते हृदि॥ 12-30-16(65956)
सुवर्णष्ठीवनाच्चैव स्वर्णष्ठीवी भविष्यति।
रक्ष्यश्च देवराजात्स देवराजसमद्युतिः॥ 12-30-17(65957)
तच्छ्रुत्वा सृञ्जयो वाक्यं पर्वतस्य महात्मनः।
प्रसादयामास तदा नैतदेवं भवेदिति॥ 12-30-18(65958)
आयुष्मान्मे भवेत्पुत्रो भवतोस्तपस मुन।
न च तं पर्वतः किंचिदुवाचेन्द्रव्यपेक्षया॥ 12-30-19(65959)
तमहं नृपतिं दीनमब्रवं पुनरेव च।
स्मर्तव्योऽस्मि महाराज दर्शयिष्यामि ते सुतम्॥ 12-30-20(65960)
अहं ते दयितं पुत्रं प्रेतराजवशं गतम्।
पुनर्दास्यामि तद्रूपं मा शुचः पृथिवीपते॥ 12-30-21(65961)
एवमुक्त्वा तु नृपतिं प्रयातौ स्वो यथेप्सितम्।
सृञ्जयश्च यथाकामं प्रविवेश स्वमन्दिरम्॥ 12-30-22(65962)
सृञ्जयस्याथ राजर्षेः कस्मिंश्चित्कालपर्यये।
जज्ञे पुत्रो महावीर्यस्तेजसा प्रज्वलन्निव॥ 12-30-23(65963)
ववृधे स यथाकालं सरसीव महोत्पलम्।
बभूव काञ्चनष्ठीवी यथार्थं नाम तस्य तत्॥ 12-30-24(65964)
तदद्भुततमं लोके पप्रथे कुरुसत्तम।
बुबुधे तच्च देवेन्द्रो वरदानं मनीषिणोः॥ 12-30-25(65965)
ततः स्वाभिभवाद्भीतो बृहस्पतिमते स्थितः।
कुमारस्यान्तरप्रेक्षी नित्यमेवाभ्यवर्तत॥ 12-30-26(65966)
चोदयामास तद्वज्रं दिव्यास्रं मूर्तिमत्स्थ्रितम्।
व्याघ्रो भूत्वा जहीमं त्वं राजपुत्रमिति प्रभो॥ 12-30-27(65967)
प्रवृद्धः किल वीर्येण मामेषोऽभिभविष्यति।
सृञ्जयस्य सुतो वज्र यथैनं पर्वतोऽब्रवीत्॥ 12-30-28(65968)
एवमुक्तस्तु शक्रेण वज्रः परपुरंजयः।
कुमारमन्तरप्रेक्षी नित्यमेवान्वपद्यत॥ 12-30-29(65969)
सृञ्जयोऽपि सुतं प्राप्य देवराजसमद्युतिम्।
हृष्टः सान्तः पुरो राजा वननित्यो बभूव ह॥ 12-30-30(65970)
ततो भागीरथीतीरे कदाचिन्निर्जने वने।
धात्रीद्वितीयो बालः स क्रीडार्थं पर्यधावत॥ 12-30-31(65971)
पञ्चवर्षकदेशीयो बालो नागेन्द्रविक्रमः।
सहसोत्पतितं व्याघ्रमाससाद महाबलम्॥ 12-30-32(65972)
स बालस्तेन निष्पिष्टो वेपमानो नृपात्मजः।
व्यसुः पपात मेदिन्यां ततो धात्री विचुक्रुशे॥ 12-30-33(65973)
हत्वा तु राजपुत्रं स तत्रैवान्तरधीयत।
शार्दूलो देवराजस्य माययान्तर्हितस्तदा॥ 12-30-34(65974)
धात्र्यास्तु निनदं श्रुत्वा रुदत्याः परमार्तवत्।
अभ्यधावत तं देशं स्वयमेव महीपतिः॥ 12-30-35(65975)
स ददर्श शयानं तं गतासुं पीतशोणितम्।
कुमारं विगतानन्दं निशाकरमिव च्युतम्॥ 12-30-36(65976)
स तमुत्सङ्गमारोप्य परिपीडितवक्षसम्।
पुत्रं रुधिरसंसिक्तं पर्यदेवयदातुरः॥ 12-30-37(65977)
ततस्ता मातरस्तस्य रुदत्यः शोककर्शिताः।
अभ्यधावन्त तं देशं यत्र राजा स सृञ्जयः॥ 12-30-38(65978)
ततः स राजा सस्मार मामेव गतमानसः।
तदाऽहं चिन्तनं ज्ञात्वा गतवांस्तस्य दर्शनम्॥ 12-30-39(65979)
मयैतानि च वाक्यानि श्रावितः शोकलालसः।
यानि ते यदुवीरेण कथितानि महीपते॥ 12-30-40(65980)
संजीवितश्चापि पुनर्वासवानुमते तदा।
भवितव्यं तथा तच्च न तच्छक्यमतोऽन्यथा॥ 12-30-41(65981)
तत ऊर्ध्वं कुमारस्तु स्वर्णष्ठीवी महायशाः।
चित्तं प्रसादयामास पितृर्मातुश्च वीर्यवान्॥ 12-30-42(65982)
कारयामास राज्यं च पितरि स्वर्गते नृप।
वर्षाणां शतमेकं च सहस्रं भीमविक्रमः॥ 12-30-43(65983)
तत ईजे महायज्ञैर्बहुभिर्भूरिदक्षिणैः।
तर्पयामास देवांश्च पितॄंश्चैव महाद्युतिः॥ 12-30-44(65984)
उत्पाद्य च बहून्पुत्रान्कुलसतानकारिणः।
कालेन महता राजन्कालधर्ममुपेयिवान्॥ 12-30-45(65985)
स त्वं राजेन्द्र संजातं शोकमेकं निवर्तय।
यथा त्वं केशवः प्राह व्यामश्च सुमहातपाः॥ 12-30-46(65986)
पितृपैतामहं राज्यमास्थाय धुरमुद्वह।
इष्ट्वा पुण्यैर्महायज्ञैरिष्टं लोकमवाप्स्यसि॥ ॥ 12-30-47(65987)
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि त्रिंशोऽध्यायः॥ 30॥*
Mahabharata - Shanti Parva - Chapter Footnotes
* द्रोणपर्वणि स्वर्णष्ठीविचरितमन्यादृशमत्र पर्वणित्वन्यादृशम्। 12-30-7 सांप्रतं कल्याणम्॥ 12-30-12 न भवेन्मानुषक्षयमिति झ. पाठः। तत्र येन देवपीडा मनुष्यक्षयश्च न भवति तत्तादृशं वरं गृहाणेति भावः॥ 12-30-16 देवराजविभूत्यर्थमिति ड. पाठः॥


|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|